Gerçekliğe dayalı bir karar verebilmek için sonsuza dek böyle olacağını kabul etmemiz gerekir çünkü sahip olduğumuz tek gerçek şimdiki zamandır. Aksi taktirde verdiğimiz kararlar, öngörüler ve hüsnükuruntulara dayanır.
Sanki, bir şey bütün varlığını tıka basa doldurmuş, onun engel olmaya çalışmasına karşın, kâh bakışlarının pırıltısında, kâh gülümsemesinde belli ediyordu kendini.
Gözlerindeki ışığı bile söndürmüştü; ama bu ışık –o istemese de– belli belirsiz gülümsemesinde görünüyordu.