Aklım deliliğin şuurlarına dayanana dek kendime sorup durdum,bir tek konuda yapılan, bir anlık aptalca bir hareketin ne önemi var diye. Fakat vicdan dediğimiz o belirsiz şeyi silkeleyip atamıyoruz.
“Yaşam bu,” dedi. “Ve yaşam her zaman güzel değildir ama ben belki garip yaratıldığım için bunda güzel bir şey buluyorum. Bana göre güzellik, orada olduğu için değer kazanıyor.”
Ölülerin ölü kalmasını isterdim. Neden ben ve içimdeki güzellik ölüler tarafından yönetilsin? Güzellik canlı ve ebedidir. Diller gelir ve giderler. Onlar ölümün tozlarıdır.