Burcu
@Ubermenschh
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı dingin bir kafa ve sağlıklı bir psikoloji ile okuyamasamda çok beğendim. Sadık Hidayet'ten okuduğum ilk kitap idi. Yazarın diline üslubuna hayran kalmamak elde değil.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ben bu kitabı hiç ama hiç sevmedim. Yarım bırakmamak adına kıvranarak okudum. Yazardan okuduğum dördüncü kitap. Daha birçok kitabını okumak gibi bir düşüncem vardı, bu kitabı kadar. Yine de iyi ki ilk bu kitabını okumamışım yoksa elim, okuduğum diğerlerine asla gitmezdi. Evet, kelimeleri kullanmayı iyi biliyor, evet güzel cümleler var kitapta ama olay örgüsü yok. Hiçbir şey anlamadım. O kadar zorlandım ki okurken. Hiç keyif vermedi.
Bizimle değilsin :(
Az önce bitirdim bu kitabı. Büyük beklentilerle almıştım. Gerçi buradaki puanı düşükmüş. Keşke okumadan önce buraya bir göz atsaydım. kahramanlarından biri kedi olunca, bende kedileri çok sevince aldım kitabı tabi. Hem evde kedim de var.
Fakat kitap tam bir fiyasko. Çocuk kitabı desen değil, yetişkin kitabı desen kurgusu çok basit, yavan. Kahramanımız kedinin konuşmak dışında hiçbir özelliği yok. Kitapta sözü geçen labirentlerin labirentle alakası yok. arka kapakta vaat edildiği gibi bizi bir macera falan beklemiyor... Bu kitaptan hiçbir tat alamadım. Bitsin diye okudum ama nasıl okudum ben bilirim. Gerçekten çok kötüydü. 3 puan bile fazla.
0 olmadığından 1 verdim
Puanım bir. Şiddetle bu kitabın okunmamasını tavsiye ederim .Kitabı okurken hissettiğim tek şey öfke oldu. Henüz hiç yapmışlığım yok ama kitabı duvara fırlatmak ya da çöpe atmak gibi şeyler geçti içimden. Bu duygular benim için yeniydi. Fakat sırf kitabın ham maddesi olan ağaca, onu hamur haline getirip kağıt yapan insanlara, basan ve kapak çizimini yapana- ki kitaba dair tek güzel şey kapağıdır bence- saygımdan ötürü- özür dilerim ama yazana değil- aklımdan geçenleri yapmadım.
Ki kapağı cezbediyor okuru, yalan değil. Bir de 58. baskı (!) olunca diyorsun ki: "Bu kitapta iş var." Oysa kitap boş, bomboş... Sığ ve basit ve yavan ve tatsız tuzsuz ve özenti cümlelerle dolu. Kızgınım. Bu hallere mi düştük. Okumaya çalışıyorum olmuyor, olmuyor. Yıllık kitap okuma hedefime ulaşmak ve başladığım kitabı bitirmeye sadık kalmak adına gözümle cümleleri öylesine tarıyorum. Zaten yazılanların üzerine, düşünülecek bir şey yok.
İçinizde bir yerlerde düzene başkaldıran bir yanınız varsa bu kitabı okuyun. Yoksa da okuyun. Tek bir kelimesi bile ziyan değil bu kitabın. Öyle ki tek bir kelimeyi alsan kitaptan eksikliği duyulur. Okuduğum en etkileyici kitaplardandı. Köyde doğup çocukluğumu toz toprak içinde geçirdiğimden midir bilmem; bu romanı severek, hissederek okudum. Toros dağ köyleriyle Çukurova köylerini birbirinden ne ayırır, bu kitapla öğrendim. (Çakırdikeni :)) Köylüyle köylü oldum. Hallerine üzüldüm. İnce Memed çift sürerken bacağını dalayan çakırdikenleri benim de bacağımda acı hissetmeme neden oldu. Sayfalarda kayboldum. Bir an olsun sıkılmadım. Sonu içimi burksa da bir şaheseri okumanın tadına vardım ya! Nice Yaşar Kemal kitaplarına! Nurlar İçinde Yat Büyük Usta!
