“ ikincisi ve en önemli tecrübelerimden biri de şudur: Bilirsiniz, her okulda sınıf birincileri vardir. Onlarla siz de karşılaşmışsınızdır, pırlanta ögrencilerdir. iste ben egitim hayatım boyunca onlardan biri olmamayı öğrendim. Sadece kendi
ilgilendigim konuya yoğunlaştım ve onun hakkında bir seyler öğrenmeye çalistim. Anladim ki her şeyin mükemmelse hiçbir sey degilsin demektir. Bunu içgüdüsel bir sekilde daha ortaokuldayken fark ettigimi samimiyetle söyleyebilirim. Çünkü insan, o pirlanta ögrencilerin "adam olacak çocuklardan" biri olmadığını daha o yaşlarda kestirebiliyor. Bu tecrübe de bana çok sey kazandırdı.”
“Entelektüellik kısaca aklı kullanmak diye tanımlanabilir. Ben ise öğrendiklerini akıl süzgecinden geçirerek hayatına uygulamak diye tanımlıyorum. Mesela bir romanı sadece okumak var, -ki böyle bir okumadan sonra çoğunlukla unutursun- bir de o romandan gerçekten bir şeyler öğrendiğini hissederek kitabın kapağını kapatmak var. Tabii ikincisini yaptığında o romandan öğrendiklerini de tecrübelerine ekleyip kendini zenginleştiriyorsun.”
"Eski toprak" dedigimiz bir tabir vardır ya insanlar icin, onların elinin değdiği her sey daha güzeldir. Nedir sizce bu eski toprak?
“Yaptığı isle iftihar etmektir. Bu o kadar önemli bir şey ki eski topraklar işini sırf para için yapmiyor. Tabii bundan para
kazanıyor ama öncelikle yaptığın işle iftihar ediyorlar. "Bu, benim eserim!" diyor. Kendisi de o yüzden saygi görüyor. Günümüzde işini ciddiye almak azaldi ve isin karşılığı sadece para oldu.”
“Eduard Suess emekli oldugu zaman, Benim için hayat, hala öğrencisi
olduğum bir okul. “Ben bir zamanlar ögrenciydim, sonra öğretmen oldum ve simdi öğretmenliğim bitti. Ama ben işi bırakmıyorum, eski mesleğime dönüyorum: öğrencilik.