Üftade Bir Genç
@Uftadebirgenc
14 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Stefan Zweig'in tek nefesde okuyacağınız amok koşucusu gibi olmanın insana verdiği etkiyi anlamanızı sağlayan beklenmedik bir sonla biten güzel bir eser.
Önceleri ağlamaktan utanırdım. Hatta iğrendiğimi bile söyler, kendimi kandırmaya çalışırdım. Onun ferah, rahat ve serin taraflarını bilmiyordum. Su içmeye benziyor. Hani kana kana, nefeslenerek, doya doya, iliklerine kadar içmek. İnsan sonra hafifliyor ve gergin bir yay olmaktan kurtuluyor.
-Fethi Gemuhluoğlu-
Acını yaşa. Öfkeni de yaşa. Ve seyret. Kendini sakın bastırma. Öyle suyun üstünde akan yaprağa bakar gibi bak, seyret. Uzanıp onu almaya kalkışma. Kendini suçlama. Başkalarını da suçlama. Olacak olandan kaçınamazsın. O yüzden hiç bastırma kendini, baskılama. Çünkü insan bastırdığı duygunun esiri olur.
Cahit Zarifoğlu
Dostoyevski "İnsancıklar" adlı kitabında: "Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu." diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek.