İnsan bazısını dile getirdiğimiz bedenindeki zâhiri ve bâtınî hallere bakınca kendisini yaratan kudreti ve bu kudretin dilediğini yaratabilecek mükemmellikte olduğunu görür. Böylesine aşağı ve değersiz bir damla sudan; olgun, güzel, hikmetli ve şaşılacak bir varlık yaratan kudretten daha üstünü olabilir mi ?
İnsan mükemmel bir hal üzere olduğu halde bile bir kıl ucu yaratmaktan âcizken muhakkak ki henüz bir damla suyken daha da âciz ve noksan durumdadır. Netice olarak insanın varlığından Cenâb-ı Hakk'ın zatının varlığı belli olur.
İnsanın yaratılışının aslından anlayacağı, varlığından evvel bir nutfe ve kötü kokulu bir su olduğudur. Onda ilk önce; akıl, kulak, göz, baş, el, ayak, dil, göz, damar, sinir, kemik, et, deri yoktu. Yalnızca beyaz şekilde bir suydu. Fakat sonrasında bütün bu hayret veren haller kendisinde meydana geldi. Peki, insan kendisi mi ortaya çıktı yoksa onu biri mi var etti ?