“Kendi hayatımı değil de beni göğsünde taşıyan başka birinin hayatını yaşadıkça, hayatın bir anlamı olduğuna inandığım sürece, ifade edemesem de, edebiyat ve sanat üzerinden deneyimlediğim her türlü hayat bana zevk veriyordu. Hayata sanatın aynasından bakmak hoşuma gidiyordu.”
“Dolayısıyla, kararlarım neyin doğru neyin yanlış olduğuna dayanmalıydı; insanların söylediklerine, yaptıklarına değil. Gelişmeye göre değil kendi kalbime göre kararlar vermeliydim.”