Uğur Serdar
@UgurTserdar
Kitaplara aşık bir edebiyat öğretmeni.
Öğretmen
Lisans
61 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Aşk romanı ancak bence aşkta varoluş romanı. Özellikle Fazıl karakteri sürekli özünü arayan, kendini sorgulayan bir karakter. Tabii son dönemin bence en ilginç karakteri de Hayat Hanım… Güçlü bir kadın profili ve insanları takmayan bir hayat görüşü sergiliyor. Ancak tek mağlubiyeti yine aşka. Bu mağlubiyeti de gururlu bir şekilde kabul ediyor. Sürükleyici bir anlatımıyla bir çırpıda okunacak bir eser. Ahmet Altan son 10 yılın adaletsizliklerini de içinde barındıran olayları da cesurca işlemeyi de ihmal etmedi tabii. Okunması gereken kitaplarda ilk sıralardadır kesinlikle.
Reklam
Kendisinden sonrakilere -varoluşçulara- ilham olan bu eseriyle Dostoyevski Gogol’un etkisinden tamamen sıyrılıp bir şaheser ortaya çıkartıyor. Eserdeki kahramanın bilinçaltı düşüncelerini verdiği ilk bölüm ve bu düşüncelerin ete kemiğe büründüğü hikayeciklerden oluşan ikinci bölüm… Sanki ikinci bölüm Yeraltı insanımızın(kahramanımızın) düşüncelerini daha iyi anlamamız için yazılmış gibi.
Toplumdan uzaklaşmış bireyin anlatıldığı eserleri bu eserden sonra çok daha fazla gördük. Camus’a, Satre’ye, Yusuf Atılgan’a seslendi sanki Dostoyevski. Onların yolun açtı bir nevi.
Gelelim eserdeki hikayeciklere. Tüm hikayecikler kahramanınızın küçük düşmesine, yapmak istediklerini yapamayıp kendiyle kavga etmesine ve yenilmesine yönelik olaylar. Şöyle sıralayacak olursak: Tanımadığı bir subayla olan savaşı ( ki subayın kahramanınızdan haberi bile yok), çocukluk arkadaşlarıyla yediği yemek ve onlar karşısında sürekli küçük düşmesi, Liza ile olan ilginç anısı… Üç olayda da başarısız, beceriksiz ve çelişkili bir profil çiziyor karakter. Bilinçaltını bize sunuyor ama karşısındakilere anlatamıyor. Küçük düşüyor, hor görülüyor (bundan çoğu zaman mutlu kendisi) eziliyor. Her olayda başarısız. Zaten asıl derdi kendi yeraltıyla( iç dünyasıyla). İnsanları umursamıyor yani. Ancak Liza ile olan kavgasında tam bir patlama yaşıyor, Liza’yı alt ediyor kendince bilinçaltı tamamen açığa çıkıyor. Bu bir zafer onun için derken tekrar anlamsızca gidip Liza’nın peşine takılıyor. Tam bir bilinmez tahmin edilemez bir dünya, iç dünya… Daha sonra da varoluşçuluk, egzistansiyalizmin ortaya çıkışı…
Teşekkürler Dostoyevski.
Kendi hırsı adına kaynağını(güneşini) satan bir yönetim anlayışı... İnsanlar bu rüyadan uyanmasın diye onları robotlaştırmaya çalışan bir sistem ve sistem içinde yok olan yaşamayı unutan insanlık... Eserdeki anlatılanlar ne çok da tanıdık gelecek!
Bir yanda Osmanlının son dönemlerindeki tarihi olaylar diğer yanda ilgi çekici aşk hikayeleri... Anya karakterinin gize mi de bu romanı farklı bir meraka taşıyor. Ahmet Altan’ın üçlemesinin son kitabı. Soluksuz okunabilecek bir roman.
Kitaptaki olaylar gerçeğin, gerçeğimizin içinden. Kendini okutan, akıcı bir eser. İnsan hayatına dair derin izler, incelemeler barındırıyor bünyesinde. Genellikle acıklı, hüzünlü olayları tuttuğumuz, izlediğimiz ve okuduğumuz düşünülürse bu eserin beğenilmemesi mümkün değil. İçinde sanatsal olarak fazla bir şey barındırmayan bir kitap bence. Karakterlerin hikayesi gerçekten farklı ve ilgi çekici. Ancak mesleği gereği bu tarz hikayeleri yakalama şansı var yazarın. Yani yararıcılık ve roman türüne bir şeyler katma da eksik bir eser. Karakterlerin hikayesini kendi hikayesiyle birleştirme noktasında ise gayet başarılı buldum Gülseren Hanım’ı.
Reklam