Abdullazadə
@Ulker_a
6 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Kitabın ortalarında Sabit dayı hekayəmizə daxil olmuşdu. Muradın təkliyinə, çıxılmaz bir zamanda tutacaq bir əl kimi var oldu. Və Murad daxilən sağalıb həyatına qaldığı yerdən davam edərkən mənim ağlım yenə tənhalığı ilə yaşamağa məhkum qalan Sabit dayıda idi. Amma kitabın sonlarında birilərinin sənin həyatına səbəbsiz yerə daxil olmadığını anlamış oldum..
''Maraqlı bir yolçuluq idi.. ''
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
"Söyüdlü arx" mənim üçün sevginin ən təmiz rəmzidir. Nuriyyənin öz hisslərindən keçib mənəviyyatını seçməsi, bir ailəni dağıtmamaq üçün göstərdiyi o ləyaqətli duruşu hər kəs oxumalıdır. Hətta Səadətin qısqanclığına belə insanlıqla cavab verməsi çox təsirlidir.
Amma mənim qəlbimi fəth edən Nəriman əmi oldu. Onun Qərənfilə olan illərlə dəyişməyən sədaqəti , sevgisi adamı həm kövrəldir, həm də fərəhləndirir. Hamımıza bir Nəriman əmi sevgisi lazımdır!
Ümumilikdə kitabdan çıxardığım nəticə belədir: Tək qalmaq insanı ən çox içindən yaralayır çünki insanın yanında kiminsə olmaması deyil, hisslərini bölüşəcək birini tapmaması onu həqiqətən tənhalaşdırır. Amma Sara Dessen göstərir ki, sevgi çox vaxt ən gözləmədiyin anda, ən hazırlıqsız olduğun bir anda çıxıb gəlir. Ona görə də insan nə qədər yaralansa da, ümidini qırmamalı, arzularından vaz keçməməlidir. Çünki həyat bir anın içində dəyişə bilir.
"Bəyaz Gecələr”i oxuyarkən anladım ki, bəzi insanlar başqasının sevgisini öz yaralarını sağaltmaq üçün istifadə edir. Nastenka baş obraza aşiq olduğu üçün yox, sevdiyini unutmaq üçün ona sığındı. Məncə, o oğlan beş gün sonra da gəlsəydi, yenə seçiləcəkdi. Axırdakı məktub isə vicdanı sakitləşdirməkdən başqa bir şey deyildi.
Kitabın mənə dərsi sadədir: birindən sevgi gördün deyə özünü tam həsr etmə. Çünki heç kim özündən daha dəyərli deyil.
İnsanın bəzən düşünmədən davrandığı anlar olur. Özümüzü başqasının yerinə qoymuruq. Elə bu kitabda da gördüm ki, biz böyüklər də uşaqlar kimiyik: bir tərəfdən saf, bir tərəfdən isə bilmədən cəllad ola bilirik.
