Zira her şey sanki bizi gizler gibi.
Bak, ağaçlar var;
Yaşadığımız evler ayakta hâlâ. Sadece biz geçip gideriz her şeyin yanından hafif bir dokunuş gibi.
Ve her şey birlik içinde bizi susmakta, biraz
utançtan belki, biraz da kelimelere dökülemeyen umuttan.