Umde
@Umde
“...Hayır muhakkak ki bu eski şeyleri kendileri için sevmiyoruz. Bizi onlara doğru çeken bıraktıkları boşluğun kendisidir. Ortada izi bulunsun veya bulunmasın, içimizdeki didişmeden kayıp olduğunu sandığımız bir tarafımızı onlarda arıyoruz...“
Reklam
Uçurumdur düşünen insanın önü: derin yarlar: olumluluğundan geliyor konumunun. Görülüyor tehlikeler, kurulu barikatlar: nereye baksanız tuzak...
İnsan, savunmasız bırakıldı çağımızda: tüm kendine özgü değerlerden alabildiğince soyutlandığı için.
İnsanın ödün vermeden savunması gereken bir gerçek var: kendi anlamı.
Sayfa 53
İnsanlar cümlelerle yaklaşırlar birbirlerine: sonra uzatırlar ellerini: tutunmak için. ( Çok güçtür insanın tutunabilmesi insana!)=işte, burda, çağdaş insanın yalnızlığı, tutunma gücünü yeteri denli çalıştıramamasında: ‘karşı’ güçlerin tuzağına düşmeme direncini gösterememesinde. Olumluluğumuz da tüm olumsuzlukları yenmemizde toplanıyor ya bunun için. (: Sürekli bir araştırma: insanı).
Sayfa 35
Reklam