Her gün birlikte olmak gereksinimi duymaksızın, her zaman yeni dostlar ediniriz. Papaz okulunda olduğu gibi her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızı bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü efendim, herkes bizim nasıl yaşamamızı gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır
Yerimize oturduğumuzda ona yarı yarıya aşıktım artık. Kızlarla olan sorun da bu işte. Hoş bir şey yaptıklarında,pek yüzlerine bakılmayacak gibi olsalar da,hatta salak bile olsalar,onlara böyle yarı yarıya aşık oluyorsunuz ve hangi cehennemde olduğunuzu unutuyorsunuz. Kızlar! Aman Tanrım! Aklınızı başından alıyorlar. Gerçekten alıyorlar