GülcanŞık
@UmudunMevsimi
Yazar
Umudun Mevsimi
Umudun Mevsimi kitabının yazarı
Edebiyat gazetesi ve dergisinde yazılar yayımlayan
Deneme | Duygu | İçsel yolculuk temalı metinler
Paylaşımlarım kurgudan ibaret iç seslerdir.
34 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Gerçek hayatta ve sosyal medyada neden bu kadar kötü kalpli olmaya çalışıyor insanlar? Yermek, kötü söz kullanmak, manipülatör olmak inanın çok kolay. Önemli olan insanlara iyi davranmak.
Ben paylaşımımda o an hissettiğim güzel duyguları paylaşıyorum. Gelip alta saçma sapan kötü yorum yapıyor, sırf dikkat çekmek adına. Hesaba bakıyorsun,abi çıplak kaslı bedenini profil yapmış.Yapsında beni ilgilendiren bir konu değil.
Rica ediyorum, stres bana yasak. 3 ay önce hastalandım ve yalnızım bu kentte destek olacak kimse yok yeni kendime gelip toparlandım,ben stres istemiyorum beğenmedin mi tipimi hesabımı payımı bas engeli kavga gürültü ile uğraşamam ben burada kenti kitabım ve gerçek kitap okuyucularını takip etmek için varım huzurda buluyorum sevgilerimi sunuyorum
Kötülüğün sesi gür çıksa da baki olan iyilik olacaktır.🙏☘️
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Pazar günlerinin gecesi benim için hep tuhaf oluyor; resmen bir sendroma giriyorum. Yarın mesai dışı görev de var ve işe götüreceğim hiçbir şey hazır değil. Üzerimde garip bir gerginlik var. Gözüm, mimar dokunuşuyla böyle zamanlarda her şeyi halleden yeğenimi arıyor. İnsan bazı şeyleri kaybedince anlıyor.Yine kanına girmeyi deneyelim bakalım :)
Bakın şu kitap kapağının tatlılığına. Nostalji kokuyor. Annemin dikiş makinesini, babamın atmamıza izin vermediği gaz lambasını hatırlattı bana.Ve loş ışıkta okumaya başlıyorum.
Gece yarısı paylaşımım ve Arif abinin merakı :)Düşünce
İnsanların bana sürekli “Hiç mi merak etmiyorsun, neden sormuyorsun?” demesine şaşırıyorum. Çünkü bana sorulan ve çoğu kişinin çok merak ettiği bazı konular açıkçası benim pek ilgimi çekmiyor. “Neden uyumadın?”, “Ne iş yapıyorsun?”, “Kaç yaşındasın?”, “Evli misin?”, “Yalnız mı yaşıyorsun?”, “Ev senin mi?”, “Ne kadar maaş alıyorsun?”, “Araban var mı?” gibi soruların peşine düşmüyorum. Yemin ederim, ailemle birlikte yeğenimle yeni nişanlanan damat adayına bile bu soruları sormadık. Ailemle yıllardır görüşmüyorum dedi, biz de saygı duyduk ve kurcalamadık. İsterse anlatırdı, istemezse anlatmazdı. Belki ben farklı düşünüyorum ama insanların özel hayatlarının her ayrıntısını öğrenmek zorundaymışız gibi davranılması bana tuhaf geliyor. Kendi adıma çoğu zaman “Bana ne?” deyip geçiyorum. Çünkü merak etmek başka şey, sınır bilmek başka şey. Bazı soruları da herkes değil, insanın hayatındaki özel insanlar sorar.