İsmi Lazım Değil
@UmumiOkuyucu
4 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Pollyanna, konusu itibariyle oldukça ilgi çekici, yazarın etkileyici ve basit dili ile de oldukça hoş; ancak bir o kadar da, içinde, "sıradan insanlar" için büyük bir tuzak barındıran modern dünya klasiği.
İnsanın her koşul altında bardağın dolu tarafını görme, olumlu bir yan ortaya çıkarma ve mutluluk duyma tezinin güçlü bir şekilde işlendiği bir hikaye olarak tüm dünya tarafından takdir görmüş bir eser. Hatta kitabın ve bu kitaptaki ana karakterin ismi bir tutum ve davranış biçimine dahi verilmiş: "Pollyannacılık". Öyle ki Amerika'da ve muhtelif ülkelerde bu temalı çeşitli kulüpler kurulmuş ve faaliyet göstermekteymiş.
İnsanların gerçek yaşamda yaşadıkları nahoş, olumsuz, kötü hatta çekilmesi güç olaylar karşısında, serinkanlılığını koruyarak bu yaşanmışlıklara karşı tamamen olumlu ve iyimser bakması imkan dairesi çerçevesinde mümkün müdür?
Mesela, en basitinden bir örnek ile, herhangi bir insanın, sevdiğiniz bir insanın çok değerli canını almasına karşı "olsun, demek ki kaderi böyleymiş. O insanın görevi de kaderin tecelli etmesine yardımcı olmakmış. Görevini de layıkıyla yerine getirdi. O'nun için çok mutluyum(!)" diyerek mevcut hukuk sisteminde o insanın hakettiği cezayı almamasını ister miydiniz? O insanın özgür dolaşmasına razı olabilir miydiniz? Doğrusunu söylemek gerekirse benim midem bunu kaldırmazdı.
İnsan elbette ki mutlu olmalı, mutlu olabileceği birtakım nedenlere sarılmalı, bir olayın olumlu bir yanı olabileceğini kabul etmeli, inanmalı (ki bu bizim inancımızda ve kültürümüzde de mevcuttur: "Her şer'de bir hay'r vardır."), lakin bu her olay için tekerrür etmemelidir. Bu yaratılışımıza da aykırıdır. Evrime de mugayirdir. İnsan, bugünlere kadar varlığını muhafaza etmiş ise, bunda çevresini bir tehdit ve tehlike olarak algılamasının büyük bir payı
Mehmed Akif Ersoy. İstiklal marşımızın ve safahat adlı eserin yazarı. Ancak onun toplumumuz ve milletimiz için ehemmiyeti bu "neredeyse mükemmel" eserleri ile ölçülemeyecek denli kıymetlidir.
Bugün ülkemiz siyasal sisteminde değerli şahsiyetler ideolojik saplantının istismarına uğramakta, birtakım hizipler tarafından sanki kendi malları imiş gibi sahiplenilmekte, karşı görüşten insanlara sopa ve kalkan olarak kullanılmakta, vahşi görüşlerini meşrulaştırmak amacıyla mütemadiyen atıfta bulunarak insanlık haysiyet ve şerefini iğfal etmekte ve hem o şahsiyete hem de o şahsiyetin içinde yaşadığı topluma ve ulusa en sansürlü ve iyimser tabir ile hakaret edilmektedir. İşte Mehmet Akif de yukarıda bahsi geçen ve bu yönde akıbete uğrayan değerli şahsiyetlerden biridir.
Onun hakkında yazılanlar okunduğunda ve söylenenler dinlendiğinde görülecektir ki sadece bir Mehmet Akif yoktur, birden fazla Mehmet Akif vardır. Kimisi İslamcı der, kimisi ilerici, kimisi ATATÜRK karşıtı olduğunu iddia eder, kimisi ise onun bir ATATÜRK hayranı olduğunu öne sürer. Peki, gerçek nedir? Mehmet Akif kimdir? Gerçek, olduğu gibi aleni ortadadır. Mehmet Akif, öncelikle bir insandır. Daha sonra iyi bir Müslüman olmaya çalışan ve Müslüman alemin içinde bulunduğu çözülmenin ve cehaletin elemini en içten derin hislerle duyan bunları vaazlarında ve şiirlerinde haykırarak onların bilcümlesini gafletten uyandırmaya çalışıp çabalayan bilinçli bir Müslüman'dır. Milli Mücadele dönemi göstermiştir ki o aynı zamanda gerçek bir vatanseverdir. Bilmemiz gereken, bence bu kadar ile sınırlı, kafi olmalıdır.
Siyasi kimliğini, kimi sevip kimi sevmediğini, hangi partiyi desteklediğini gibi gereksiz sualleri mazide bırakalım. Onun bizlere bıraktığı eserlerini okuyalım ve üzerinde düşünüp tartışalım. Siyasete alet edip
