Annemin hikâyesi acıklıydı. Yalnız annemin değil, anneannemin, anneannemin annesinin, büyük ihtimalle onun annesinin ve daha büyük annelerin hikâyeleri de acıklıydı.
Babası olmak nasıl bir şey bilmediğim için yokluğundan da etkilenmiyordum, babasızlığı bir travma olarak değil, öğrenilmiş bir burukluk olarak yaşıyordum.
mendilimi çıkardım, derin derin kokladım.
Kendimi, sanki babam ölmemiş gibi, gittiği yerden geri gelecekmiş gibi, nihayet buluşacakmışız gibi hissediyordum.