Undine
@Undine_
31 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Öncelikle kendi yaşam şartlarımdan kaynaklı kitabı bitirmem çok uzun sürdüğü için çok özür diliyorum yetkili merciilerden. Elimde olsa 1 günde bile bitirmeye çalışırdım.
Yıllardır bu kitabı okumam için büyük bir baskı vardı üzerimde. Şimdi anlıyorum sebebini. İlk başlarda konuyu anlamaya çalışırken haliyle durgun sayfalar okuduk. Ki ben kitapların başlarını normalde de biraz zorlanarak okurum. Ama o sayfalarda bile kitabın dili öyle güzel işlenmişti ki. Çok kaliteli ve zekice yazılmış harika bir lezzet var karşınızda.
Kitapta Kvothe olarak bilinen bir halk kahramanının kendi ağzından gerçek hikayesini okuyoruz. Halk kahramanı diyorum ama seveni olduğu gibi sevmeyeni, hayranları kadar düşmanları da var. Bazen küçük bir dereden geçtiğini okuyoruz bazen de bir düşman denizinde boğulduğunu. Kitap da okuyor Kvothe, iblis de öldürüyor. Üstelik çok zeki. Öğrenmeyi, müziği ve arkadaşlarını çok seviyor. Ama her şeyden çok sevdiği bir şey var… Onu da kitapta okursunuz.
Bu kitap için sayfalarca inceleme yazılabilir ama ne yazık ki hakettiği kadar güzel bir incelemeyi yazacak yeteneği görmüyorum kendimde. Sadece çok beğendiğimi ve okuma zevki fark etmeyecek şekilde herkese önerebileceğimi söylemekle yetineceğim.
Fantastik kitapları ister sevin ister sevmeyin ama bu şahesere bir şans verin!
Reklam
Felsefe asla benim harcım olmadı. Diğer düşünce kitaplarında olduğu gibi bu kitapta da zorlandığım ve anlamadan geçtiğim kısımlar oldu. Ama bu kitapta kendimi bulduğum çok yer de oldu;
“İnsan olası mutlu rastlantıları ve bunların sonuçlarını hayalinde canlandırdığında gerçekliği daha zevksiz hale getirir, boş hayaller kurar ve sonra da hayal kırıklığı yaşayarak bunları pahalıya öder.”
“Gelecek için yaptığımız planlar ve duyduğumuz endişeler ya da geçmişe özlem bizi durmaksızın öyle meşgul eder ki mevcut an neredeyse hiçbir zaman hiçbir şeyiyle dikkat çekmez ve ihmal edilir.”
Bazen çok saçma gördüğüm kısımlar da yok değildi;
“Neşeli insanın neşeli olmak için her zaman nedeni vardır ki o da neşeli olmasıdır.”
Ya da sürekli okumaktan sıkıldığım cümleler;
“Aklı başında kişi hoş olanın değil, acı vermeyenin peşindedir.”
Ve bazen buraya alıntılayamayacağım kadar uzun cümleler bana ne okuduğumu unutturdu. Tüm bunlarla beraber Mutlu Olma Sanatı okuyucuya mükemmel mutluluğun imkansız olduğunu ve “…’mutlu yaşama’nın yalnızca olabildiğince az mutsuz ya da kısaca, katlanılabilir bir hayat anlamına gelebileceği” anlatısını sundu.
Her ne kadar zor da olsa okuduklarımdan ve kısmi olarak sorguladıklarımdan dolayı memnunum.
Bu kitap elimde 2,5 ay kadar süründü. Bunun sebebi yoğun geçen günlerim mi yoksa kitabın gereksiz uzunluğu mu emin değilim.
Baştan başlamak gerekirse kitabın konusunu oldukça beğendim. Karakterlerin işlenişi ve hikayenin sağlam bir temele oturtulması kitabı gerçekten lezzetlendiren unsurlar. Ama asıl ödülü bu kitap için yapılan araştırmalar hak ediyor! Yazar tarihten simyaya, tıp ve genetik biliminden mitolojiye her şeyi çok güzel bir şekilde o kadar incelikle işlemiş ki. Öylesine başladığım fantastik bir kitapta vampir DNA’sı okuyacağımı tahmin bile edemezdim. Bu araştırmalar için yazara büyük saygı duydum.
Ama kitapta şöyle bir problem vardı; gereksiz uzun ve fazla olaysızdı. Şu animelerde bahsettiğimiz filler bölümler gibi gereksiz olan ya da gereksiz uzatılan çok sahne vardı bence. Üstelik bu kadar kalın bir kitapta bu kadar az aksiyon beklemiyordum kesinlikle. Bunlar da ne yazık ki kitabı monotonlaştırmış ve sürükleyiciliği azaltmış oldu benim için. Bir de açıkçası bazı sahnelerin biraz cringe olduğunu düşünüyorum ama bu konunun üstüne çok gitmeyeceğim.
Bu negatif unsurları görmezden gelirsem kitabı ve konusunu beğendim. Hatta ikinci kitap için meraklandım da ama ne yazık ki sabrım ve cesaretim yok. Fantastik bir kitap olarak beklentimi karşılamadı ama muhtemelen dizisini izleyeceğim.
Bu kitaba çok büyük beklentilerle başlamıştım… Ne yazık ki büyük bir hüsran oldu benim için. Baştan savma ve ciddiyetsizce yazılmış ve hiçbir karakter derinlemesine düşünülmeden kurgulanmış gibiydi. Sanki bir tiyatro izliyormuşum da repliğini söyleyen sahneden gidiyormuş ya da kenarda bekliyormuş gibiydi. Ne diyalogları ne de olayların yazım şeklini beğendim. Sürekli basmakalıp ikilemeler-tümceler birbirini tekrar edip durdu. Yazar kendisi bile olayları gözünde canlandırmadan yazmış gibiydi. Bazı sahnelerde sürekli göz devirme ihtiyacı duydum. Güzel olabilecek bir konunun böyle yazılmış olması çok üzücü
Çoğunlukla beğendimFantastik
Çok fazla olay, çok fazla duygu ve çok fazla karakter okumak istiyorsanız evet işte doğru yerdesiniz.
Serinin üçüncü kitabıyla beraber uzun bir tatile başlıyoruz. Malum 4. Kitabın ne zaman çıkacağı
Reklam
Reklam