Sana kırgınlığımı hatırlatmak mı, Nastenka! Senin sarih,huzurlu mutluluğunun üzerine kara bulutlar düşürmek, acıyla sitem ederek yüreğine kasvet çöktürmek, onu gizli azaplarla yaralamak ve saadet anlarında sıkıntıyla atmaya zorlamak, mihraba yürürken siyah kıvırcık saçlarına taktığın narin çiçeklerden hiç olmazsa birini ezmek... Ah asla, asla! Dilerim ki gökyüzün açık, sevimli gülüşün aydınlık ve huzurlu olsun, başka yalnız ve minnettar bir kalbe verdiğin saadet ve mutluluk ânın bahtiyar olsun!
Tanrım! Tam bir saadet anı! İnsanın tüm yaşamı için de olsa, az şey mi bu?