Sofi böyle tuhaf, şaşkın şeyler düşünürken, şu insanoğluna akıl ermez, diyordu. Bir incecik kavaldan koskoca, kükremiş bir dağ çıkarıyorlar, diyordu. Şu insanlar, şu dünyada oldukça her şeye akıl erdirecekler, kartalın uçuşuna, karıncanın yuvasına, ayın, günün doğuşuna, batışına, ölüme, kalıma, her şeye sır erdirecekler. Karanlığa ışığa, her şeye, her şeye akıl erdirecekler, tek insanoğluna güçleri yetmeyecek. Onun sırrına ulaşamayacaklar.
Ama neden karşılaştığım insanlar iyi ya da kötü, nasıl davranırlarsa davransınlar tatsız geliyorlardı? Aralarında etkileyici kişilikler de vardı- Obsle, Slose, yakışıklı ve iğrenç Gaum- yine de her birinde eksik olan bir nitelik, bir varlık boyutu vardı, inandırıcı değillerdi. Yeterince oturmuş değillerdi.