Uygar anıl
@Uygar11
Kendinde her şeyi yapabilecek kuvveti görmek i, sonra yapılacak hiç bir şey bulamamak… Ve nihayet bütün bunları sisli bir havadaki ağaçlar gibi belli belirsiz, karışık bir şekilde hissetmek… Bu, uzun zaman dayanılır şeylerden değildi.
Sayfa 177
Yaşlı erkeklerin lafları, şakaları, zevkleri Yusuf’a gülünç ve manasız geliyor, gençlerin sonsuz boşluğu onu yabancılaştırıyordu.
Sayfa 176
Konuşmaya ne lüzum var? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahluklar , birbirinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.
Birbirleri için ne kadar tabii ve lüzumlu iseler, etrafları için o kadar garip ve manasız olduklarını karanlık bir şekilde hissetmiyor değildi.
Sayfa 175
Göğsünün içinde, bu asırlık ağacın kabuğu gibi yarıklar bulunduğunu sandı ve gırtlağına kadar bir ateşin çıktığını hissetti. Aman Yarabbi, ne kadar yalnızdı…
Sayfa 91
Her şeyin doğduğu (ve her zaman bir şeyin hatta bir tür fikrin bile doğdu) baharda yaygara kopar. Bir bebeğin kan ve acıyla doğması gibi bahar fırtınaları vardır. Büyükanne, bunun ruhların yeniden maddi biçimleri büründüğü için kopardığı yaygara olduğunu söyledi.
