Mustafa Özbek
@Uzbek
Uşak
112 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Fakat komutanım, gene de kolay değil kendini öldürmek! Hele bu sabah yağmurdan sonra ortalık ne kadar güzeldi.
Reklam
Kamil Bey, bekarlığında, aşkı geçici ilintilerle hiç karıştırmamış olduğu için, Nermin'i yıpranmamış yüreğinin var gücüyle sevmişti.
Akdeniz'deki İngilizlerden kaçarak Çanakkale'ye sığınan iki Alman zırhlısını, -Goben'le Breslav'ı- bir sandal ısmarlamaya gücü yetmeyecek kadar yoksul Osmanlı İmparatorluğu'nun "Satın aldım", dediği, müttefiklerin de -İngiliz, Fransız, Rusların- bu yalanı yutmuş göründükleri biliniyordu.
Martin Eden - Jack London
135. günün sonunda bereket versin, Eden ile olan ilişiğimiz sona erdi. Niçin bu kadar uzun sürdü, hiç anlatmağa lüzum yok.
Kitabın konusunu anlatıp da Martin, fakir ama "daş" gibi bir oğlanmışmış, Ruht Hanım'a abayı yakmışmışmış benzeri kelimelerle incelemeyi, diğer incelemeler kategorisine sokmak istemiyorum. Bu sebeple kitap, benim için neyi ifade eder onu yazmak istiyorum.
Her şeyden evvel, yazar olmak isteyen genç bir adamın anlatılıyor olduğunu bilmekle araladım, kitabın kapağını. Acaba "yazar olmak için hangi yollardan geçilmelidir"e cevap bulmaya çalıştım. Tabii, bu noktada istendik cevaplar yakalayamasam da bazı ipuçları elde etmedim de değil. Üstüne, daha önemlisi, bana yazma istemi verdi Martin arkadaş.
- Üslup -
"Omzu onunkine, bir kelebeğin çiçeğe dokunuşu kadar hafifçe dokundu." şeklinde dizayn edilmiş kelime inceliği karşısında mest oldum. Üslup bakımında son derece kalifiye olan bu eser, zaman zaman beni zorlamadı/sıkmadı da değil. Bu zorlanmalara/sıkılmalara iki sebep buldum; London, ya bu Martin-Brissedenvari tartışmalarını çok uzattı ya da ben, o tartışmalara kulak kabartacak donanıma sahip değildim.
- Aklımda Canlanan Tablolar -
Kitabın başında Eden, Ruth'un yanından ayrılıp da kendi köhne mahallesine, evine varınca ablasının o rutubet kokusuyla karışık harmanladığı lahana yemeğinin tadı, burnuma/genzime kadar işledi.
Mutlaka yazılıp çizilecek nice şey var. Kitabı, haddi aşarak 135 gün zamanıyla bitirmekle kitabın ruhunu zaman zaman kaybettiğimi söylemem pek tabii mümkün. Bu sebeple olsa gerek kitabı sadece "iyi" olarak nitelendirebiliyorum.
-Neyi Unutmayayım?-
° Martin'in Ruth'un yanına ilk gidişiyle beraber, o barbar görünümünü.
° Sınıflar arası geçiş; piyano başı eyleşmeler, tatlı çörek kokularından rutubetli lahanaya.
° Lizze,