Söz dilencisi
@Vakitler
Sonlu yaşamın absürtlüğü gölgesinde küçük insanlığın çelişkileri...
Bu yüzden, seyahatle ilgili en sevilen şey görünmez olabilme şansıdır
elbette. O halde seyahat, hayatını k azan m ak için değil, kişinin gözden kaybolması için para ödemesidir (b u n d an d ah a önce bahsetmiştim, jouissance ve rüya çalışması, gece seyahat etmek, ölümle oynaşmak).
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Seyahat etmeyi gerçekten hiç sevmediğimi söylememe rağmen neden manyak gibi seyahat ettiğim i soruyorlar bana. Şöyle cevap vermem olanaklıdır: Gece gördüğüm rüyaların sırasını ve işleyişini değiştirmeye çalışıyorum. Gecenin bir yarısın da karanlıkta, dünyayı başka harflerle yazabilmek için ya da tekrar uykumu, belirli bir uyku çeşidinin hakikatini bulmak için uyanık kalıyorum, sanki sahte bir kimlikle, sadece geceleri seyahat ediyormuşum ve hakikatin koşulu da buymuş gibi.
Özne, üretilmiş belli sayıda eklemleme ( articulon) tarafından imal edilir ve imleyen zincirinden olgun bir meyve gibi düşer. Dünyaya gelir gelmez, belki karmaşık ama her halükârda hazır bir imleyen zincirinden düşer ve ebeveynlerinin arzusu denilen şey tam da bu zincirin altında yatar.
Daha ileri gidebilirsiniz, ve hem en dindarın neden nevrotikle karşılaştırılabilmiş olduğunu göreceksiniz. Dindar kesinlikle nevrotik değildir. Dindardır. Ama nevrotiğe benzer, çünkü o da aslında Başkanın arzusu
olan [şey] etrafında bir şeyleri bir araya getirir. Yalnız, bu var olmayan bir Başka olduğu için -çünkü Tanrı’dır- kanıt göstermek gerekir. O zaman, o bir şey talep ediyormuş, örneğin kurbanlar istiyormuş gibi yapılır. İşte bu
yüzden yavaş yavaş nevrotiğin, özellikle de takıntılı nevrotiğin tavrıyla karışmaya başlar.