Söz dilencisi
@Vakitler
Sonlu yaşamın absürtlüğü gölgesinde küçük insanlığın çelişkileri...
Dil ile sözcük, kişiyi içe kapanmanın boş soyutlamasından koruyan tek şeydir.
Lacan'a göre, gerçek "daima aynı yere geri döner"
Dilde her zaman gösterilemeyen bir şey, bir aralık ya da bir tür tıkanma vardır -ama anlamlamaya imkan veren de kesinlikle anlamlamanın bu başarısızlığıdır. Öyleyse, eksiklik, her zaman anlamlama sürecinin parçasıdır. Gösteren asla gösterdiği varsayılan şeyi büsbütün açıklayamaz: "Bir sözcük söylediğimizde ya da okuduğumuzda, safi sesin ya da mürekkep lekesinin üzerinde durmayız . ... O sözcük aracılığıyla mevcut olmayan bir başkasını görürüz."
