Mert
@Valekk
66 okur puanı
Mart 2021 tarihinde katıldı
Kurtuluş Projesi uzun zamandır okuduğum en keyifli kitaplardan biri oldu. Kitabı elime aldığımda bu kadar sürükleyici olacağını düşünmemiştim. Olayların ilerleyişi ve anlatım tarzı merak duygusunu sürekli canlı tutuyor. Bazı bölümlerde gerçekten kendimi hikâyenin içinde hissettim. Hem düşündüren hem de sıkmadan okunan bir eser. Kitabı bitirdiğimde keşke biraz daha uzun olsaydı diye düşündüm. Bu yıl okuduğum en iyi kitap.
Reklam
Bir ressam kendi fırçasından nasıl geçer?Edebiyat
Bu kitabı okumak, sanki hem bir polisiye bilmecenin içinde dolaşmak hem de yüzyıllar öncesinin İstanbul sokaklarında kaybolmak gibiydi.
Orhan Pamuk’un dili bazen şiir gibi, bazen masal gibi. Her bölüm başka bir karakterin ağzından anlatılıyor. Bir bölümde ağzını açıp konuşan bir renk bile var. Bu anlatım tarzı başta zorlayıcı gelse de, sonra fark ediyorsunuz ki bu çok seslilik hikâyeyi daha da zenginleştiriyor.
Kitabın merkezinde minyatür ustaları var. Osmanlı’da Batı tarzı resimle geleneksel sanatın çarpışması, bu çarpışmanın ustalar üzerindeki etkisi ve cinayet var.
Benim en çok etkilendiğim karakter Kara oldu. Sessizce sevmenin ne demek olduğunu, geçmişle hesaplaşmanın insanı nasıl içten içe kemirdiğini gösteren bi karakter.
Okuması kolay değil ama sonunda o büyüyü yakaladığınızda, dönüp bazı cümleleri tekrar tekrar okumak isteyeceğiniz bir kitap. Eğer sanat, tarih, aşk ve edebiyatın iç içe geçtiği romanları seviyorsanız, bu kitap sizin için biçilmiş kaftan.
Toprak ellerinden alındığında, geriye ne kalır?Edebiyat
Bu kitabı bitirdikten sonra bir süre hiçbir şeye başlayamadım. Öyle romanlar vardır ki hikâyesi bitse bile etkisi günlerce seninle kalır. Gazap Üzümleri benim için tam olarak öyle oldu.
Joad ailesinin Kaliforniya’ya uzanan yolculuğunu okurken sadece bir ailenin değil, bir dönemin acısını, adaletsizliğini ve umutsuzluğunu görüyoruz. Kitabın en sarsıcı tarafı, anlatılanların kurgu gibi gelmemesi. Çünkü gerçekten olmuş, yaşanmış, hâlâ yaşanıyor...
Kelimelerle sadece karakterler değil, açlık, toprağın kokusu, yolda kalmışlık ve direniş de canlanıyor.
Kitapta beni en çok etkileyen şeylerden biri de ailenin yaşadığı tüm yıkımlara rağmen içlerinden birinin hep "devam edelim" diyebilmesi oldu.
Bu sadece geçmişin hikâyesi değil, hâlâ dünyanın bir yerlerinde süren adaletsizliklerin aynası gibi.