Ölüməyaxın təcrübə yaşamış insanların bir çoxu zamansızlıq hissini təsvir edir. Onlardan bəzisi deyir ki, zaman hələ mövcud olsa da, ölüməyaxın hisslər zaman axınından kənarda idi. Onların ölüməyaxın təcrübəsində hər şey eyni anda baş verirmiş kimi görünürdü, sanki onlar bir zaman kəsiyində irəliləmiş və geri qayıtmışdılar. Digərləri isə iddia edirlər ki, ölüməyaxın vəziyyətdə zaman artıq mövcud olmur, zaman anlayışı mənasını itirir
Elm mahiyyət etibarilə daimi bir prosesdir. Qarşımızdakı mənzərə nə qədər inandırıcı olsa da, əgər onun ziddiyyətini sübut edən yeni faktlar meydana çıxarsa, mütləq onları araşdırmaq lazımdır. Belə açıq yanaşmanın bəhrələrindən biri də izah edə bilmədiyimiz şeylər üçün minnətdarlıq hissidir. Artıq mövcud olan ideyaların çərçivəsinə sığan şeyləri öyrənərkən biz onların incəliklərini daha yaxşı anlayırıq. Mövcud nəzəriyyələrə sığmayan şeylərin öyrənilməsi isə elmi sıçrayışa gətirib çıxarır