Unutulmuş bir lehçeyle severim seni
Ey kadın,Adem'den olma Havva'dan doğma
Benim bu deliliğim akşamdan kalma
Yaram Hayat'ın göğsünde bir ur
Elbette beni de bir gün seven bulunur
Konuşurum güneşin eski bir aksanıyla
Kimse anlamaz,belki umulur.
Yollarım engebeli,bana gelmeyin
Düşer de bir yerlerinizi kırarsınız
Varsın uçuklasın dilim kendimle konuşmaktan
Sağ elim sol elimi avuçlasın
Kapım denize açık boğulursunuz
Gökyüzüne dönük pencerelerim,uçarsınız
Siz hepiniz şairsiniz,benimse yağmur yağar alnımdan
Şiir konuşmayı hiç sevmedim bu yüzden
Sevginiz börtü böceğe saklayınız
Etraf kar boran bana gelmeyin
Üstünüze çığ düşse benden bilirsiniz
...
Bir çıban gibi büyüsün yalnızlığım
İyidir iyidir sizin çoğulluğunuzdan
.
.
.