Her şeye rağmen asıl olan yokluğumdur,her şeye rağmen tuhaf bir şekilde varımdır.Varlığımı beğenmem,yokluğum kâfi gelmez.Varlığım aslında işe yaramaz,yokluğum bir siluetin kayboluşudur.Kendine bir anlam ve varlık yüklemek aslında gerçekte ne zordur.bunu sabit ve gerçek kılmak,o siluet bir an gerçekten “Aaa Hikmet !"dedirtmek ne zordur.Yaşamın ve yaşantıların içinde kaybolmamak ne zordur.
"İçimizdeki Musalardan ne haber vardır?
İbrahimler'den, Yusuflar'dan
yoksa Musa'yı Kızıldeniz'de yalnız mı bıraktık?
ellerimizle mi verdik İbrahim'i Nemrutlara
şimdi hangi kuyudan gelmede Yusuf'un sesi?
ki unutma Vera
Filistin'de yeni doğan çocuklar ilkin annelerinin göğsüne
sonra da yerdeki taşlara uzanırlar
neredesin eyy İsmail'in boğazındaki merhamet?
içimizdeki bu sızıyı kaldır
ya ebabilleri gönder
ya bizi de oraya aldır."