Zaten kekemeydim, gelgelelim Gönül'ün karşısında büsbütün dilsizleşiyordum. Gönül de bana karşı sağırdı. Tarih hala tekerrür ediyordu; Gönül, Ferman dinlemiyordu.
Cinayet basit bir işlemdir, herkes cinayet işleyebilir. En yaygın cinayet çeşidi de sebepsiz olanıdır. Şimdi beni yok yere öldürecek misin? Yoksa Malta Köşkü'nde kahve içecek miyiz?
Hiç kimse Kalküta'daki bir panayırda bıçaklanmayı İstemez; hiç kimse "Ne güzel mezar keşke benim olsa," demez ve Kahraman Terzi masalını hiç kimse unutmaz.
Benden şüphelenilmiyordu çünkü ben yetim ve/yahut yoksul değildim. Zengin bir ailem olduğu için bana ayrıcalık tanınmasından iğreniyordum. Risksiz bir hayat yaşamanın utancıyla boğulmam için herkes elinden geleni yapıyordu. Aşağılık bir dokunulmazlığım vardı.