Vecihi Kırkaltılıkgillerden
@Vecihi2
Yâ Hâfız Yâ Kebikeç
KPSS coğrafya çalışırken aklıma gelenler..
Vecihi Kırkaltılıkgillerden
@Vecihi2
·Çumra Kanalı’nın suları Beyşehir Gölü’nden çıkarken su rengindedir; Konya ovası’nda kan renginde...
Siz buna, ovanın kırmızı toprağının rengidir diyeceksiniz; ben, Dedemköylü Mehmet’le kardeşinin kanlarının rengidir diyeceğim.
Sayfa 94
Reklam
Vecihi Kırkaltılıkgillerden
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
6/57 kitap - %11 tamamlandı
6 kitap okudu
57 kitap
1.309 sayfa
0 inceleme
11 alıntı
4 günde 1 kitap okumalı.
“Hızır bana sorsa, birinci dileğime bir ev isterim: Şöyle Neşet Efendilerin konağı gibi koskocaman! Önünde bahçesi olacak! Pencereleri camlı... Duvarları badanalı... Her odasında pırıl pırıl ışık... Mutfağında şırıl şırıl musluk... Odaların tabanlarında güzel güzel halılar... Sonra, bir ambar dolusu tahıl isterim Anam bize, üç öğün sıcacık aş pişirir... Kısır, köfte yapar. Karmakatma hazırlar: Asma yaprağıyla yerik... Üçüncü dileğime de
beşinci sınıfın ders kitaplarını isterim... Nasıl olsa, sınıfımı geçeceğim. Karnemde hiç zayıfım yok! Yazın, hep beşinci sınıfın kitaplarını okurum. Hele bir beşi bitireyim, yatılı okulların sınavına girerim... Hava Astsubay okulu varmış. O okulda okuyup pilot olurum... Pilot olunca uçakla gelip evimizin üstünde takla atarım... Varsın memlekete şan olsun... ‘Pilot Hikmet, kentinin göklerinde bir saat dolaştı!’ desinler...”
Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayınları Serisi
“Ana kız, sana bir şey soracağım: Sen en çok hangi yemeği seversin kız?”
“Ne bileyim, yavrum! Yoksulun sevmediği yemek mi var?
Olsun da, isterse pıtpıt lepesi olsun! Yeter ki karın denen canavarın gurultusu kesilsin... Kör boğazdan aştıktan sonra, hepsi bir...”
“Dünyada, en tatlı şey balmış ana! Okul arkadaşım Musa söyledi. Doğru mu?”
“He, oğlum...”
“Bal nasıl olur, ana?”
“Hiç görmedin mi, yavrum?”
“Gördüm de, tadını soruyorum...”
“Pekmeze benzer zahar! Büyürsen, yersin inşallah!”
Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayınları Serisi
Sarı ArabalarEdebiyat
Cuma günü oldu; gönderdiğiniz on beş imece geri döndü.
“Cuma günü Müslümanların bayramı olmakla, işçiler çalışmazmış!” dediler. Buna çok sevindik: “Herifler koyu Müslüman’mış! varsın, bu mübarek günde de çalışmasınlar. Bizim yanımızda,
cumanın hatırı her şeyden böyüktür!” deyi yüreğimize soğuk su serptik. Köyümüzün yaşlı imamı: “Akşam içki içen adam, sabah-
leyin namaz mı kılarmış?” diyecek oldu. “Hoca, hele ince eleyip sık dokuma! Camiye heç gelmeseler ne yapacaksın?”dedim... Hoca selâyı, ezanı okudu. İlk sünneti kıldık. Cuma hutbesine
başladı. Baktık, bizim işçilerden gelen giden yok! “Cuma günü
Müslümanların bayramıdır; çalışmak doğru değildir,” diyenlerin heç birisi namaza gelmedi... Anladık ki, heriflerin amacı, cumayı öne sürüp işten kaçmakmış...
Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi Kültür Yayınları Serisi