Deneme masası gerisinden kabza kavrayıp, tetik düşürmeye geldim komutanım.
Lakin felsefeden yine kaldım.
Bu böyledir. Yaz tatillerinde tuğla ocaklarında çalışan cılız çocuklar, dul karı yetimleri, bir kötü tavşanı bile vuramayan askerliğini yapmış banka memurları, adı Süleyman'a çıkmışlar, hep felsefeden kalırlar. Hayatları kayar.
Hayatın bir tarafa doğru kayması hep bir sır ola rak kalacaktır. Boşver Süleyman.
Takma kafanı.
Olur, lakin...
Ha.
Küçük bir mesele var.
Evin reisi olmuştum ve mevsimlik işlerin kökü kesilmişti.
Diplomasız bir reis. İş yok, maaş yok.
Eller pantolon cebinde, akşamüzerleri serin, iğde kokuları, taranmış saçlar, köşe başları, ergenlik sivilceleri, uzun bakışlar.
Hadi küfretme, küfretme. Bak ezan okunuyor.