- Aramızdaki temel fark ne, biliyor musun? Sen insanlara baktığın zaman üniformalar, bayraklar ve din görüyorsun!
- Peki, sen ne görüyorsun bakalım?
- İnsan, sadece insan. Seven, acı çeken, acıkan, üşüyen, korkan bir insan.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Benim tezim, bütün halkların, bütün kültürlerin birbiri hakkında önyargılara sahip olduğudur. Eğer bir gün bu önyargı kelimeleri, yani Avrupa dillerindeki barbar, Japon dilindeki gaijin, Müslümanlardaki kâfir, Almanlardaki Ari olmayan gibi önyargı sıfatlarını kaldırabilirsek, amacımıza ulaşabiliriz. Amaç nedir derseniz, bence tam olarak şudur: İnsanın değerinin sadece insan oluşundan geldiği; din, milliyet, cinsiyet, renk, cinsel tercih, siyaset gibi birtakım ön sıfatlarla ayrımcılığa uğratılmadığı bir hümanizm anlayışı.
İnsan ancak yapabileceğini isterdi. İstemek kavramı, dilemekten ve hayallere dalmaktan farklı bir şeydi. Bedelini göze almak, gereğini yapmakla ilgili bir şeydi.
Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? Düpedüz, sarıl bana dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı kalır!
Öncelikle şu bilinmeli ki kafka'nın babası ile arasında hiçbir zaman duygusal bir bağ olamamış ondan dolayı kitaplarından hem yalnızlık hem de sistem eleştiriler barındırıyor.
Bir sistem gerçekten bu kadar güzel eleştirilebilirdi. Kitabı okuyan çok kişiden olmsuz yorum aldım, ya çok saçma adamın biri böcek oluyor o kadar dediklerinde ben de şaşırıyordum ya nasıl olurda Kafka gibi bir yazarın yazdığı bir kitap böyle kötü eleştirilere maruz kalıyor.
Kitabı okuduktan sonra yani idrak etikten sonra tamam dedim zaten herkes bu kitabın önemini anlasaydı dünya bugün böyle olmazdı.
Kitabın konusuna gelince; Gregor Samsa bir sabah huzursuz düşlerinden uyandığında kendini yatağında kocaman bir böceğe dönüşmüş buldu.
Daha ilk cümlesinde okuyucuyu kendine çekiyor. Böceğe dönüşmüş Gregor bu olay umrunda değildir onun için önemli olan işe geç kalmış ve patronundan azar işitmek istemiyor. Zaten hayatı boyunca hep çalışıp eve yardım etmiştir. Bundan dolayı da hem sevilmiştir. Bu da onu mutlu ediyordur. Aslında burda sistemin bir parçası olunması söz konusu olduğu için sevilip değer veriliyor.
Bir sabah kalktığında böceğe dönüştüğünde artık ailesi ona daha farklı bakmaya başlamış buradaki böcek metaforu ile anlatılmak istenen kendisi gibi olmayanı dışlamak, farklılıkları kabul etmemek, hoşgörüsüz olamak anlatılmak istenmiştir.
Böyle bir durumdayken bile ailesini düşünüyor olması onlar için şu durumda bile ne yapabileceğini düşünmesi çok manidar olmuştu gerçekten.
Bir yerden sonra ailesi ona katlanamaz çünkü o artık sistemin bir parçası değildir.
Mutlak okunması ve üzerine düşünmesi gereken bir kitap.
