Harun
@Veneca
9/10
Beğendi
·2023 34. kitabı
Reklam
Huzursuzluğun “Huzur”u.İnsana ve Hayata Dair
“Her kitabın her insan için bir zamanı vardır.” sözü daha önce hiç bu kadar doğru bir kitapla buluşmamıştı. Zamanında başlayıp anlayamam diye yarım bıraktığım, şimdi ise nasıl olur da yarım bırakırım dediğim bir kitap haline dönüştü. Tanpınar’ın ruhuna, Proust etkilerine bol bol doyulacak bir kitap. Doğru zamanının geldiğini düşündüğünüzde mutlaka ama mutlaka okuyun! Daha iyisini okuyana kadar Türk edebiyatında “en iyim” sensin!
"Talihimizin en hazin tarafı neresidir, biliyor musun Mümtaz? İnsanın yalnız insanla meşgul olması. Bütün bina onun üzerinde kuruluyor; dışarıda ve içerde. Farkında olsun olmasın, insan insanı malzeme gibi kullanıyor.”
“Hayır, insan sade ölürken ayrılmıyor, arkada bırakmıyordu. Belki bütün ömrünce her an birçok şeyler onu arkada bırakıyordu. Sonra olduğu yerde birdenbire kabuklaşıyor, çok ince, görünmez bir şeyle o anda etrafında olanlardan ayrılıyordu. "Biz mi gidiyoruz, onlar mı?.." Sual buydu…”
Reklam