“Edebiyatla ilişkisi daha başkaydı. Sanki onu hayatın çirkinliklerinden, günlük olayların ağırlığından kurtarıyor, küçükken yaşadığı acı hakikatten uzaklaştırıyordu romanlar.”
İncelememe böyle bir soruyla başlamak istiyorum. Çünkü daha kitabı almadan, okumaya bile başlamadan önce adını merak etmiştim hep; böyle birkaç kitap daha var sırf adını merak ettiğim için okuyacağım. (SGBV) Bazı kitaplar olur böyle daha okumadan önce onu çok seveceğini, sende etkiler bırakacağını bilirsin; bu kitap da öyle bir kitaptı benim için. Aslında hepimizin bildiği ama hayatında uygulayamadığı -üşendiği- şeyleri yapmamız gerektiğini hissettiriyor kitap. Bize bunu doğrudan söylemiyor ama bu anlamı çıkarmamak olanaksız neredeyse. Son olarak şunu söylemek istiyorum: cidden hayatımız mutlu olacağımız şeyleri erteleyecek kadar uzun mu?