Harun
@Veneca
Okuduğum bütün romanlar sahici başlangıçla bitsin istedim!
Ben de okuduğum bütün romanlar geniş zamanlarda geçsin istedim! Ve o yüzden diyorum ki: “Her şeyi tadında bırakmak gerek.”
Hayatta da, kitaplarda da, yazarlarda da. Olmuyor maalesef. Çok denedim ama Adalet Ağaoğlu ile anlaşamadık; bir türlü giremedim, sığamadım onun dar zamanlarına. Bir okuyucu olarak özellikle romanlarda dar zamanlardansa geniş zamanlar olsun istiyorum, zamanlar geçsin, mekanlar değişsin, insanlar büyüsün gelişsin. O yüzden ne kadar zorlasam da olduramadık bu romanları ve artık tadında bırakmaya karar verdim. Belki ilerleyen zamanlarda tekrar…
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Orhan Pamuk’u eleştirmeye geldim.
Ne haddimize tabii ki ama özellikle bu aralar Orhan Pamuk okumalarımın sıklığı fazlayken bir iki şey de olsa yazmak istedim çünkü diğer romanlarında alışkın olduğumuz kahramanları derinlemesine işleme bu romanında çok da söz konusu değildi maalesef. Karakterler çok yüzeysel kalmış hatta sanki başka bir romanın devamını okuyoruz hissi veriyor insana. Kahramanların detaylarını kendisini saklamış; olaylar sanki bir zamanda başlamış, ilerlemiş ve bir yerden sonra da biz dahil olmuşuz gibiydi. Kahramanların temsil ettiği değerler konusunda biraz daha olumlu yorum yapabiliriz gibi; tabii ki yine eleştiriler olacaktır yanlış yansıtmalar olmuş diye ama 12 Eylül 1980 dönemi Türkiye’sini eksik ya da fazla bir şekilde yansıttığını düşünüyorum ben. Son olarak kitabın yazılış tarzı da biraz ön plana çıkıyor çünkü her kahramanı kendi bakış açısıyla dinliyoruz diyorum ve de eleştirimi noktalıyorum “kendimce”.