Aphrodite

Küçük ve sade evinde, kağıtlar, kitapçıklar, not defterleri, defterler, etrafa saçılmış yazıların kalabalığı arasında oturuyor, kitap rafları her tarafı kaplıyordu. Ordusunun tam kalbinde oturmuş büyük ve güçlü bir komutan olduğunu, dünyanın da onun buyruğu altında bulunduğunu hissediyordu. Bütün bunlara rağmen çocuklara alçak gönüllü, müşfik, dost ve arkadaştı.
Sayfa 59
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Parası yoktu, makamı yoktu, ismi cismi yoktu, aşıktı ama; ''Tanrı''ya aşık, ''tabiat''a aşık, ''bütün çocuklar''a aşık.
Sayfa 58
Kendi rızkının peşinde koşmak, burnu toprakta otlamak ve başını yemliğe gömmek koyun gibi yaşamaktır. İnsan gibi yaşamak, "kendi için" değil, "başkaları için " yaşamaktır.
Sayfa 53
İnsan ruhundaki değişimle evrimleşir. Ne zamandan itibaren insan insan olur? "Anlayabildiği" andan itibaren.
Sayfa 52
"Onlar yalnızca senin 'anlama'ndan korkuyorlar."
Sayfa 15