Merhamet diye bir şey olmazdı,
Biz Fakirleştirmeseydik insanları:
Rahmete de gerek olmazdı artık,
Herkes mutlu olsaydı bizim gibi:
Karşılıklı korku huzur getirir:
Artana kadar bencil sevgiler.
Sonra Zulüm bir kapan kurar,
Ve yemini dikkatle serper.
Kutsal korkularla oturur,
Ve gözyaşlarıyla sular toprağı:
Alçakgönüllülük köklenir büyür
Ayaklarının altında.