Öyle ya, belki yalnızca mutluluğu sevmiyordur insan? Belki aynı ölçüde acıyı da seviyordur? Belki acı da mutluluk kadar çıkarınadır? Ayrıca, insan kimi zaman acıyı çok, tutkuya varan bir sevgiyle arzular.
“İnsanlar sadece fark etmek istedikleri şeyi fark eder” sözünde doğruluk payı var; kendi hayatları içinde o kadar kaybolmuşlar ki çoğu zaman etrafında olanları görmezden geliyorlar.