Bir sağanak yağmurun altında yağmuru hissetmek gibiydi seni sevmek.
Huzurluydu; ama bir o kadar da kaçılası.
Kaçtığını sandığın anda bile yine ona tutuluyorsun;
pes ediyor, yeniliyorsun.
Seni sevdim, ama aynı ölçüde senden kaçtım.
Çünkü yağmurun yalnızca serinletmedi;
ıslattı, çamura buladı her yanımı.
Yine de verdiğin huzurdan kaçamadım.
Bende kalan, kısa süren bir sükûnetti.
Sen fazlaydın bana,
ben eksik kaldım sana.
Aynı yerde durduk
ama aynı şeyde ısrar etmedik.
Ne sen değiştin,
ne ben beklemeyi öğrendim.
Ve böylece,
sevmekle gitmek
aynı cümlede buluştu..
Şiir bana ait lütfen izinsiz kullanmayın
Şüheda ay
"Hayatımda mutlu günlerim olmuştu elbette, ama mesele sadece mutluluk değildi. Önemli olan yaşadığını, hayatın bir anlamı, bir değeri olduğunu hissetmekti."