Haruki Murakami'nin okuduğum diğer kitapları gibi hoşuma gideceği konusunda şüphelerim vardı ama Sahilde Kafka beni kesinlikle hayal kırıklığına uğratmadı. Dili diğer kitaplarına göre daha akıcıydı bu anlamda fazladan artısı bile var diyebilirim. Kitabın özetlerinde veya konusunda insanlar çok fazla hayal ile gerçekliğin iç içe geçtiğinden bahsediyor orası öyle. Ben bu tarz yorumları okuyunca kitabı okurken kafamın çok karışacağından korkmuştum ama kesinlikle öyle olmuyor Murakami'nin muazzam anlatış şekliyle hayal ile gerçekliği sürekli deneyimleyip aralarında geçişler yapsanız da asla kafanız karışmıyor. Kitapta ayrıca sevdiğim şeylerden biri geçen felsefi konuşmalar ve sohbetler. Hiç biri gereksiz değil hepsi olayla uyumlu. Karakterler konuşurken tabiri caizse gereksiz edebiyat yapmıyorlar olayların akışı da felsefi konuşmalar düşünceler ve sohbetlerde ayarında ve dozundaydı. Benim gerçek hayatta hep birileriyle yapmak istediğim o anlamlı konuşmalar, gerçek hayatta hiç sahip olmadığım derin arkadaşlıklar ve ilişkilerin kitapta işleniyor olması sanki hepsini ben yaşamışım gibi hissettirdi. Bir macera romanı değil bir fantastik roman değil bir makale veya romantik kitap da değil. Farklı tür bir kitap Sahilde Kafka. Kendine özgü. Herkese hitap edeceğini sanmıyorum. Ama eğer kitabın kendisine hitap edeceği türde biri olduğunu düşünüyorsa insan kesinlikle okumalı.
"Biz, hepimiz, sürekli değerli bir şeylerimizi kaybediyoruz. Önemli fırsatları, olasılıkları, bir daha yerini asla dolduramayacağımız duyguları. Hayatta olmanın bir anlamı da bu işte..."
"Özgürlük sembolü olabilecek bir şeye sahip olmak, özgürlüğün kendisine sahip olmaktan daha önemli olabilir."