Bu manasız ve yabancı hayatta bir tek şeye hakikaten sarılmış, hakikaten inanır gibi olmuştu. Bu da karısıydı. Muazzez'in varlığı Yusuf için büyük ve boşlukları dolduracak mahiyette bir şey değildi,fakat onun yokluğunu müthişti. Onun bu kadar sebepsiz yere, bu kadar insafsızca Yusuf'un hayatından koparılması çıldırtacak kadar acıydı.
Aklı başında olan bir insan,ne dünya umurundan kazandığına mesrur ne de kaybettiği şeye mahzun olmaz.Zira dünya durmuyor, gidiyor.İnsan da beraberinde gidiyor.Sen de yolcusun