Bu yönüyle dünyayı tahkir eden insanlar üç gruba ayrı lır lar:Birinci grup marifet ehli ve yolcularıdır. Dünya, Cenâb-ı Hakkın marifet, muhabbet ve ibadetine perde ve engel olduğu için onu tahkir ve tenkit ederler.İkinci grup ahiret ehlidir;dünyanın zarurî işleri onları âhirete ait işlerinden alıkoyduğu için nefret ederler.Ayrıca şuhud derecesinde bir imanla, bütün güzellik ve cazibesine rağmen, dünyayı, cennetin kemâlât ve güzelliklerine kıyas ettiklerinden dünyayı çirkin görürler.Aynen Hz.Yusuf’a güzel bir adam kıyas edildiğinde Hz.Yusuf’un çirkin göründüğü gibi…Üçüncü gruptakiler ise iki kısımdır:Bir kısmı dünyayı zahiren tahkir eder,çirkin görür,ancak eline geçmediğindendir.Tilki üzüm misali… Bir kısmı da dünyayı tahkir eder:ancak elinde durmadığındandır.Zenginler sınıfına katılamadığından dünyaya kızar, tahkir eder,böylece teselli bulur.Bu tahkirler, horlamalar dünyanın nefretinden değil aksine muhabbetinden ileri gelmektedir.Etraftaki bir kısım sahte dünya tarikleri bu gruba girerler.