Anıl Çapraz
@Vicodin
Çalışma hakkı yazısına tepki olarak çıkan gerek dili ve eleştirdiği noktalarla oldukça başarılı bir eser. Kitabın savunduğu argümanlar günümüzde fazlasıyla bilinse de bu fikirleri ilk ortaya atanlardan olması açısından önemi büyük. Tek eksik bulduğum nokta bazı argümanların manipülatif bir yapı da olması. Bu tarz argümanlar olunca da kitap o efsane olabilecek noktayı ne yazık ki kaçırmış oluyor.
Gerçekten büyük umutlarla almıştım bu kitabı fakat tek bulabildiğim antik yunan döneminden 16 y.y arasında bulunan düşünürlerin fikirlerinin parça parça sunulmasıydı. Felsefe kitabı diyorsak en azından yazan kişinin yeni bir bakış açısı getirmesi lazımdı. Özellikle irade ve anlayış üzerine olan kısımlar da bunu yapmasını bekliyordum. O bölümler de dahi aristo alıntıları yaparak özet geçmiş.
Bu kitaba kadar James Joyce hakkında fazla bir bilgim yoktu fakat dublinlileri beğendim. 16 hikayeden olusuyor. Her hikaye insanı anlatıyor. Ortak duygularımız ortak umutsuzluklarımıza değiniyor. İster Türkiye olsun ister İrlanda, insanoğlunun üzüntüleri hep aynı bunu her hikaye de yüzümüze vuruyor kitap. Hikayeler düzgün bir sonuca da bağlanmıyor. Tıpkı her insanın hikayeleri gibi. Bu yüzden oldukça inandırıcı ve hoş bir kitap.
