Vildan
@Vildan03
Lisans
62 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Öncelikle kitabın kalınlığı gözünüzü korkutmasın. İlk 150 sayfasında Paris'ten, Notre Dame'dan ve mimarinin öneminden bahsediyor. Krallıkların, feodal beyliklerin gücü mimariyle önem kazanıyor. O dönemde mimari bütün gücü simgeleyen bir yapıyken matbaa çıktığında mimarinin gücü azalıyor. Matbaanın mimariyi nasıl gölgede bıraktığını öyle devasa cümlelerle anlatıyor ki anbean o çağın içinde yaşıyorsunuz sanki. Victor Hugo günümüzde yaşasaydı yorumu ne olurdu diye düşündüm. Ama az çok tahmin ettiğim bir şey var ki matbaa mimariyi öldürdü, günümüzde de matbaayı öldüren teknoloji oldu bence. Hani diyor ya Victor Hugo "bir kitap kolayca hazırlanır, ucuza mal olur ve çok uzun dönemler boyunca varlığını sürdürür" şimdi de bu durumu teknoloji sürdürüyor. İnsanlar kitap yazmak, düşünce edinmek yerine artık çeşitli bilgisayar programlarıyla oyunlar yazıyor, uygulamalar kuruyor. Teknolojiyle anlam kazanıp varlığını sürdürüyor.
Romanımız bir başdiyakoz olan Claude Frollo, kilisenin zangoçu yaradılıştan çirkin olan Quasimodo, Çinge kızı Esmeralda olmak üzere üç ana kahraman dışında Gringore, doktor, müzmin kadın ve daha bir çok kahramanlardan oluşuyor. Aynı zamanda Victor Hugo'nun bu kitapta muhteşem tasvirleri var. Bazıları kitabın ilk 200 sayfasında sıkıldığını söylemiş. Ama bence kitabın bel kemiğini bu tasvirleri oluşturuyor. Çünkü o ortamı oluşturan, bize o duyguları katan, bizi o çağın içinde yaşatan o tasvirler. Notre Dame Katedrali'ni adım adım gezdim okurken. Paris'i, mezarlıklardan tutun da hücreleri bile detaylı bir şekilde tasvir etmiş. Üç geveze kadını tasvir etmiş sayfalarca. Bu cümleleri çıkarırsak çok yavan bir konuyla yazılmış toplumdan dışlanan bir Quasimodo olurdu bence. Quasimodo ve çingene kızı arasında geçen diyaloglar çok etkileyiciydi. Çingene kızının
Kadınların içgüdüleri erkeklerin zekâsından daha çabuk harekete geçip tepki verir.
