Vinyra
@Vinyra
Διόνυσος
16 Nisan
87 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Alice gözlerini kapatıp darbeyi bekledi. O kadar da kötü olmayacak, dedi kendine. Biraz acıyacak, boynumda bir basınç olacak, sonra her şey bitecek. Sonra ruhu özgür kalacaktı; Peter her neredeyse, oraya uçup gidecekti. Orası hiçliğin ortası bile olsa Alice için fark etmezdi.
Reklam
"Hepsi acı çekerek gelir," dedi yumru. "Hepsi pişmanlıklarıyla, itiraflarıyla gelir. Hepsi utançla, işleri düzeltme arzusuyla gelir. Meydanlarda senin gibi çırpınırlar, ta ki taş mekânların dinginliğini öğrenip koruluğun bir parçası olana kadar."
Hayatına son vermek için bilinçli planlar yapmıyordu; bunun için fazla çaba gerekirdi. Daha çok, Sidney Caddesi boyunca yürürken hızla geçen otobüslere bakıyor ve içlerinden birinin ona çarpmasının o kadar da kötü olmayacağını düşünüyordu. Kemiklerinin çatırdadığını, kanının kaldırıma sıçradığını hayal etmekten hoşlanıyordu. Ölümün tam olarak hangi sebepten geleceğini bir oyun haline getirmişti: Kafatasının parçalanıp beynine saplanması mı? En iyisi bu olurdu. Çok daha beteri, iç organlarının dağılmasıyla bedenin geri dönülmez biçimde parçalanması ama yine de acıyı hissetme, düşünme ve bunun son olduğunu kavrama yetisinin bozulmadan kalmasıydı. Eğer ölecekse, önce kafasına darbe alarak ölmeyi isterdi.
Ve tüm karşıt kanıtlara rağmen her şeyin yolunda olduğuna, yardıma ihtiyacı olmadığına, sadece dirayet gösterip devam edebileceğine inanıyordu. Aksini işaret eden tüm kanıtlara rağmen Alice iyi olduğunu, her şeyin yolunda olduğunu, yardıma ihtiyacı olmadığını, soğukkanlı olduğu sürece devam edebileceğini sanıyordu.
Reklam