Selamlarr! Kapağına kanıp beklentimi aşırı yükselttiğim bir kitaptı. Ama ben okuyamadım maalesef çok sıkıldım çünkü olaylar aşırı durağan, dil aşırı sade ve konu bakımından birkaç kişinin sıradan hayatını anlatıyor. Bu yüzden içine alamadı kitap beni pek. Ve çok uzun bir sürede bitirdim. Eğer okursanız sizin de düşüncelerinizi merak ediyorum.
Veee Şeker Portakalı kitabımızın 3.sünü de okumuş bulunmaktayım. Burda da Zezemiz artık bir liseli. Çok uçlarda bir aşk hayatı var ve bununla mücadele etmeye çalışıyor biraz da. Ama yüreğine engel olamıyor tabii ki. Asla hayatını planlayamıyor ve bunun da derdinde biraz. Çünkü büyüdüğünün çok farkında ama hiçbir hedefi yok.
Diğer kitaplara göre daha kısaydı o yüzden çok kısa bir sürede bitti.
(Maalesef inceleme yazmayı beceremedim)
Selamlar!
Şeker Portakalı'nın 2. kitabı olan bu kitapta Zezenin ortaokul yaşlarına şahit oluyoruz. Zezemiz yine aynı haylazlığında ve ailesinden uzakta çok farklı bir yaşamın içinde. Burda kendine edindiği hayali arkadaşlarıyla yaşamı daha çekilebilir ve eğlenceli kılıyor. Şeker Portakalı fidanı ne yazık ki artık yok.. Ailesi yok... Ama yine de çok iyi arkadaşları var hatta aşık bile oluyor Zezemiz o sevgi dolu kalbiyle.
Bu kitabı okurken gerçekten Zezeyi özlemiş olduğumu fark ettim ve okumak çok güzel hissettirdi.
İnstagramda takip ettiğim birinde görüp de okumak istediğim bir kitaptı aslında. Ama beklentilerimi çok karşılayamadı. Kitapta babası vefat eden bir genç kızın kaleminden babasının yaşamı anlatılıyor ama anılarından daha çok çalışma hayatı, yaşadığı zorluklar anlatıldığı için çok istediğim gibi ilerlemedi. Ama yine de kısa bir kitap olduğu için ve bazı yerlerde insanın içine dokunduğu için önerebilirim.
Kitabımız cinayet öykülerinden oluşuyor. Her olayda baş karakterlerimiz tabii ki Başkomiser Nevzat ve Ali. Her öyküde farklı cinayet farklı olay ve farklı sonuçlar.. Bazıları gerçekten çok ilginç bir şekilde çözülüyor ve şaşırıyorum. Ama yine de Ahmet Ümit'ten roman okumayı daha çok tercih ederim.