Menekşe

Bir menekşe duyuyorum ellerimsiz O kadar güzel ki, Amerika bile güzel Sen bile güzelsin bensizce Atomlar bile güzel Moleküller bile
İnsana Dair
Bana sen olmalıydın, kovulmalarımdan ötürü sığınacak Ama hep biz oluyoruz dünyada Biz Derinlik.
İnsana Dair
Sana her zaman söylüyorum, senin yüzünde gülmek var. Bakınca bir yaşam ordusu çıkıyor aydınlığa.
İnsana Dair
Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde Oysaki seninle güzel olmak var Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor. Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel O başkası yok mu bir yanındakine veriyor Derken karanfil elden ele. Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk Birleşiyoruz sessizce.
Şiir
Bir Süleyman gördüm hiçbir yanı kımıldamıyor Oturmuş bir iskemleye Pek de oturmuşluğu yok iskemle ayaksız O nasıl şey, bu adam soyut mu ne Baksan bir ilgisi var elleriyle Uzamış uzamış uzamış doğrusu elleri Sevmeye domuzlanıyor gittikçe Konuştum konuşmuyor Dürttüm dürtülmüyor Kızdım, bir bıçak salladım karnına Aaaa! Yok yahu bana mısın demiyor. Şaşırdım, yokladım kendimi iyice Bir çağ mı değiştik sabah sabah ne Artık ölüm insanlardan olmuyor.
Sayfa 13 - Yeditepe·Kitabı okudu
İnsana Dair