Kültürlü dediğimiz insanlar için üniversiteden sonra her zaman, her yerde kitaplar, tablolar, müzik, konferanslar, tiyatrolar, dergiler, sanat, sergiler, dünyanın dört bir yanından yazarlar, kulüpler, toplantılar vardır. Peki, halk için ne vardır? En iyi koşullarda iki-üç, en çok beş yıllık halk okulları. Bu okullarda, o okulların yeteneksiz memurlarının yazdıkları, genelde sıkıcı, estetiği olmayan, ölü kitaplar okutulur. Öğrencilerde bilgiye karşı bir arzu oluşmaz. Düşünme yeteneği, duygusu gelişmez. En çok da kitaba, her türlü düşünceye ilgileri ölür. Ya sonra? Okuldan sonra ne olur? Milyonlarca insan kaderiyle baş başa bırakılır.