İzin verici ebeveynlere sahip olmanın bir başka tuzak noktası çocuğun, ebeveyninden yeterince geribildirim alamamasıdır. Kendisinden ne bekleyebileceğini kendisin keşfetmesi gerekir. Hangi konuda iyi olduğunu, zayıf noktalarını ve ne için çabalaması gerektiğini her zaman kendisi bulmalıdır.
Otoriter ebeveynler, çocuklarından çok fazla şey bekler. Çocukların, ebeveynlerin koyduğu kurallara sorgulamadan uymaları istenir. Aynı zamanda, bu ebeveynler kuralların arkasındaki gerekçeleri açıklamazlar; sadece kurallara bağlı kalınmasını isterler. Çocuklar bu kurallara itaat etmediklerinde, daha sert önlemler alırlar. Otoriter ebeveynler, çocuklarıyla problemi ya
da meseleyi tartışmaktan ziyade, ceza vermeyi ya da dövmeyi tercih ederler. Çocuğun duyguları ya da düşünceleriyle ilgilenmezler. Ebeveynler, sıradan bir çocuğun davranışının nasıl olması
gerektiğine dair kendi zihinlerinde var olan bir şablona göre ebeveynlik yapar ve kendi çocuklarının bireysel ihtiyaçlarını, mizacını veya hislerini dikkate almazlar.
Ruhun mu ateş yoksa o gözler mi alevden, bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu. Pervane olan kendini gizler mi alevden, sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu. Derken Atsız, ruhun çekimini ortaya koymuştur.
Aşk denilecek bu çekime tutulan pervaneler yerine siz ne isim verebilirdiniz?