Enerjinin bizim anlayabileceğimiz bir hale çevrilmesi zaten yaradılıştan var olan bir şey .Adına duygu diyoruz .Hissettiğimiz bütün duygular ,enerjimizin elle tutulabilir hale dönüşmesinden başka bir şey değil.İşte size en güzel ölçek .
“Sonra gittin.
Çocuk oldum bir daha, ağladım.
Kaç şiir, kaç kere sular altında kaldı.
Kitaplar, aşk, her şey…
Her şeyi son bir kere daha kurtaramazdım.
Keşke nane şeker gibi mentollü bir buluttan doğaydım.
Sonra gittin.
Beyaz bir küf büyüdü evde, tersten yağan kar gibi.
Keşke dünya toz şekeri ile kaplı olsaydı.
Çocuk oldum sonra ağladım, yağmur bile beni ayıpladı.
Söz dedim, söz verdim.
Ruhumu gömdüğüm yer hâlâ belli.
Güneşi özledim, sonra seni.
Keşke gölgesine razı bir fesleğen olaydım.”
Arıyordum gözlerinde ben yolumu
Sana verdim bahçemin en zor gülünü
Defterim de ortalanmış, yad elinde yâr beklerken
Düşerim sensiz rüyadan, söyle bi' var mı oluru?
Çünkü ,mutluluğun başka yerde olduğu avuntusu çoğumuz için geçerlidir yani hayatımızdan memnun değilsek nerde olursak olalım başka yerde mutlu olabileceğimiz avuntusu bize iyi gelir