Ne de olsa, dünyada kendimiz, yani insanlar dışında başka bir kötülük taşıyıcısı yok. Ve yine de herkes kötülüğün kaynağını kendi dışında; kendi grubu, sınıfı, milleti, devleti ve de ırkı, dini ideolojisi dışında görüyor...
Kişinin ancak bir şekilde "kamunun yararına" olduğunu iddia ederse saygın bir şekilde fikirlerini dinletebileceği ve tasvip edilebileceği düşüncesinden daha berbat bir şey yoktur.
Yeryüzünde mutluluğu bulamadığımız için soyumuzun sürdürülmesini mi durduralım ya da gerekli onayı alıp başka gezegenlere mi göçelim? Durum o kadar umutsuz ki!
Bu dünyanın Rumsfeld'leri, Bin Ladin'leri, Şaron'ları, Bush'ları inanılmaz bir direnç gösterseler de, insani ve hümanist bir arzu olan aydınlanma ve özgürleşme arzusu kolay kolay ertelenemez.