Semih Oktay
@Volpone
En sevdiğim,,, tam puan verdiğim romanlar:
5. DOKTOR JİVAGO Boris Pasternak
4. SALAMBO Gustave Flaubert
3. ÇİNGENEM Zaharia Stancu
2. KÖR BAYKUŞ Sâdık Hidâyet
1. PARA Pierre Rey
Sırtına yıldızlar kondurdum bu kitaplardan üçünün!
210 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
KayaRoman
Pierre Rey; Çeviren: Yalçın Yetişkin; Erko Yayıncılık; 464 Sayfa
Romanı 27 Nisan 2008 günü devretmiştim. Garip bir roman, belli bir kahramanı yok.
Edebî yazıların bütün olarak anlaşılabilmesi için benim öğrendiğim, giriş, gelişme ve sonuç bölümlerinin mevcut olması gerekir ki anlayabilelim. KAYA romanında sonuç bölümü yok. Gerçekten 'yok'. Yazar, bir gün romanı bitirmeye karar vermiş ve, Markete gitmeden şunu bitireyim, diye düşünmüş sanki. Romanın 185'inci sayfasında Yunanlı Armatör Sokrate Satrapoulos ortaya çıkıyor; bu armatör daha önce okumuş olduğum Pierre Rey'in YUNANLI adlı romanının baş kahramanıydı.Ve sadece o değil ama Melenas; Yazar'ın tanımlamasıyla: O siyah aleve benzeyen kadın da boy gösteriyor romanda(siyah alev olur mu?).
Kitaptan anladığım bazı özlü tümceler olmadı değil, örnek: "(...) Bir sinema filminde, bakire rolünü üç çocuklu dul bir kadının oynaması inandırıcı bulunmaz.'
Yıllarca önceden hatırladığım Monako Hanedanlığı'nı anlatıyor roman, bu hanedanlığı merak edenler okuyabilir.
Pierre Rey'in eserlerinden ilk okuduğum PARA (1978 Hür Yayınevi Basımı - OUT) romanıydı. Acayip sürükleyici bir romandır, heyecan veren bölümleri çoktur. Kırk yıldır okuduğum romanlar içerisinde en mükemmeli PARA idi.Bir roman örneği verin deseler bana hiç düşünmeden bunu söylerim. Demek ki yazarların her romanı böyle mükemmel değilmiş.Hazır sıkı bir roman yazarı bulmuşken diğer romanlarını da okuyayım demiştim Pierre Rey'in...Olmadı!..KAYA başlıklı bu romanı umduğum hazzın epeyce gerisinde kaldı.
ihtiyar
ihtiyarİnsan Sarrafıyım!
Yeliz vapura binmemiş, meydanda adamın biriyle samimi bir şekilde tokalaşmıştı. Durduğum yerden adamı tam arkasından görebiliyordum. Boyuna bosuna, endamına bakıp adamı tanıyıp tanımadığımı, daha önce görüp görmediğimi çıkarmaya uğraşıyordum. Yeliz'in bu adamla vapura binip Kadıköyü'ne geçmesi pek şüpheli görünüyordu o ân için. Ayaküstü konuşmaları bir dakika sürdü. Aklımdan geçen türlü türlü varsayımlar zihnimde ossaat bir yanıt buluyordu. Bir yanım bu varsayımların Yeliz'e kulp takmak olduğunu haykırırken, diğer yanım onun masum olduğuna inanıyordu. Vapura bineceklerini son hareketlerinden anladığımda şaşkınlığım bir kat daha arttı: Yeliz adamın koluna girmişti. Bir sıcaklık bastı bana,,, bir kıskançlık dalgası sarstı bedenimi. Yeliz'in gülümseyen gözleri adamın yüzünde dolaşıyordu: Ossaat kalbim sıkıştı. Ne yapacağıma karar veremiyordum. Hayalimde yaşattığım Yeliz'in her şeyi idim ben. "Yeliz'in Hayali" ile samimiyetimizi tek taraflı ilerletmiştim, velhasıl Yeliz'i de kendime âşık biri sanıyordum. Aslında Yeliz'in nesi oluyordum ben? Bir günden bir güne sevdiğimi ima etmiş miydim Kız'a?.. Birkaç defa yemeğe davet etme cesaretini bulmuştum kendimde o kadar. Davetlerime olumlu yanıt aldığımda dünyanın en mutlu insanı olmuştum. Ne narin, ne zarif, ne sokulgan görünmüştü gözüme Yeliz,,, ilk davetimi kabul ettiğinde,,, çevremde ışıklar bir kat daha artmış, bir takım yeni duygularla dolup taşmıştım. İlk kez tattığım o değişik duygular yerine ağzımda paslı bir metal tadı duyumsuyordum. Hissettiğim en baskın duygu kıskançlıktı. Çatlıyordum karşımda Yeliz'i ve yanındaki adamı gördükçe. Kaçıp uzaklaşmayı düşündüm... Yeliz'in yanına gidip olay çıkarmayı düşündüm... Telefonla Yeliz'i arayıp, öylesine arıyormuşum numarası yapmayı düşündüm. Böyle başladı